Bałkany
1941–1945: Wojna partyzancka w Jugosławii
lipiec 1941 – maj 1945 · 2 bitwy
Po rozbiorze Jugosławii w kwietniu 1941 roku na jej ziemiach wybuchła wojna partyzancka, a zarazem domowa. Komunistyczni partyzanci Josipa Broza Tity i rojalistyczni czetnicy Dragoljuba Mihailovicia najpierw razem, potem przeciwko sobie walczyli z okupantami niemieckimi, włoskimi, węgierskimi i bułgarskimi oraz z ustaszowskim Niezależnym Państwem Chorwackim. Niemcy i ich sojusznicy przeprowadzili kolejne wielkie ofensywy przeciw partyzantom – nad Neretwą i Sutjeską w 1943 roku Tito ledwo uniknął zagłady – a ludność cywilna płaciła za każdy opór masowymi represjami. Od 1943 roku alianci zachodni poparli Titę, a po kapitulacji Włoch jego armia urosła do setek tysięcy żołnierzy; wojna zakończyła się w maju 1945 roku wyzwoleniem kraju i przejęciem władzy przez komunistów.
- 15 maja – 16 czerwca 1943Kluczowa bitwaBitwa nad Sutjeską15 maja – 16 czerwca 1943 wojska Osi osaczyły w górach Czarnogóry główne siły Tity. Partyzanci przebili się przez Sutjeskę, tracąc co trzeciego żołnierza.
- 28 września – 20 października 1944Operacja belgradzka28 września – 20 października 1944 Armia Czerwona, partyzanci Tity i armia bułgarska wyparli Niemców ze wschodniej Serbii i wyzwolili Belgrad.