Skandynawia

1941–1944: Wojna kontynuacyjna

czerwiec 1941 – wrzesień 1944 · 2 bitwy

Finlandia, która w marcu 1940 roku musiała oddać ZSRR część Karelii, w 1941 roku zbliżyła się do Niemiec i po radzieckich nalotach z 25 czerwca przystąpiła do wojny u ich boku, nazywając ją kontynuacją wojny zimowej. Armia fińska odzyskała utracone ziemie i wkroczyła do Karelii Wschodniej, a niemieckie i fińskie oddziały na północy próbowały bez powodzenia dotrzeć do Murmańska. Od końca 1941 roku front zastygł na prawie trzy lata. Latem 1944 roku radziecka ofensywa zmusiła Finów do rozejmu podpisanego 19 września w Moskwie, po którym musieli jeszcze wyprzeć z Laponii dawnych niemieckich sojuszników.

25 czerwca 1941 – 19 września 1944Kluczowa bitwaWojna kontynuacyjnaOd 25 czerwca 1941 do 19 września 1944 Finlandia walczyła z ZSRR u boku Niemiec. Odzyskała Karelię, ale w 1944 roku musiała przyjąć rozejm moskiewski.
9 czerwca – 9 sierpnia 1944Ofensywa wyborsko-pietrozawodzkaOd 9 czerwca do 9 sierpnia 1944 Armia Czerwona nacierała na Finlandię w Karelii. Zdobyła Wyborg i Pietrozawodsk, lecz nie rozbiła armii fińskiej.