Polska
1944: Akcja „Burza” i Powstanie Warszawskie
styczeń – październik 1944 · 2 bitwy
Gdy Armia Czerwona w 1944 roku wkroczyła na ziemie przedwojennej Polski – najpierw w styczniu na Wołyń, latem na Wileńszczyznę, do Lwowa i na Lubelszczyznę – Armia Krajowa realizowała plan „Burza”: oddziały podziemia uderzały na wycofujących się Niemców i występowały wobec nadchodzących wojsk radzieckich jako gospodarze. Pod Wilnem i we Lwowie żołnierze AK walczyli ramię w ramię z Armią Czerwoną, po czym byli rozbrajani, a ich dowódcy aresztowani przez NKWD. 1 sierpnia 1944 roku wybuchło Powstanie Warszawskie – największy zryw zbrojny w okupowanej Europie. Przez 63 dni powstańcy walczyli z niemieckimi wojskami i formacjami policyjnymi, które dopuściły się masowych zbrodni na ludności cywilnej, a pomoc z zewnątrz – zrzuty lotnicze aliantów i desant 1 Armii Wojska Polskiego na Czerniakowie – okazała się niewystarczająca. Kapitulacja 2 października zakończyła powstanie; Niemcy wysiedlili ludność i systematycznie zburzyli miasto.
- 15 stycznia – 26 października 1944Kluczowa bitwaAkcja „Burza”Od stycznia do października 1944 AK uderzała na cofających się Niemców i witała Armię Czerwoną jako gospodarz. Sowieci rozbrajali jej oddziały.
- 1 sierpnia – 2 października 1944Kluczowa bitwaPowstanie WarszawskieOd 1 sierpnia do 2 października 1944 Armia Krajowa walczyła z Niemcami o Warszawę. Po 63 dniach skapitulowała, a miasto wysiedlono i zburzono.