Afryka
1940–1941: Kampania wschodnioafrykańska
czerwiec 1940 – listopad 1941 · 3 bitwy
Po przystąpieniu Włoch do wojny ich imperium we wschodniej Afryce, złożone z Etiopii, Erytrei i Somali Włoskiego, zostało odcięte od metropolii, ale dysponowało liczną armią. Latem 1940 roku Włosi zajęli przygraniczne miejscowości w Sudanie i Kenii, a w sierpniu Somali Brytyjskie. Od początku 1941 roku wojska brytyjskie, indyjskie, południowoafrykańskie, afrykańskie i oddziały Wolnych Francuzów, wspierane przez etiopskich partyzantów, zaatakowały z kilku kierunków. Po bitwie pod Keren i kapitulacji księcia Aosty pod Amba Alagi cesarz Hajle Syllasje wrócił do Addis Abeby, a ostatni włoski garnizon w Gonderze poddał się w listopadzie 1941 roku.
- 10 czerwca 1940 – 27 listopada 1941Kampania wschodnioafrykańskaOd czerwca 1940 do listopada 1941 wojska Imperium Brytyjskiego i etiopscy patrioci rozbili Włoską Afrykę Wschodnią. Hajle Syllasje wrócił na tron.
- 3–19 sierpnia 1940Włoska inwazja na Somali Brytyjskie3–19 sierpnia 1940 wojska włoskie zajęły Somali Brytyjskie. Po bitwie pod Tug Argan Brytyjczycy ewakuowali z Berbery do Adenu około 7 tysięcy ludzi.
- 3 lutego – 1 kwietnia 1941Kluczowa bitwaBitwa pod Keren3 lutego – 1 kwietnia 1941 dwie dywizje indyjskie Platta po ośmiu tygodniach walk w górach pod Keren złamały włoską obronę Erytrei. Potem padła Asmara.