1 i 2 listopada 1939 roku, po sfingowanych „wyborach”, Rada Najwyższa ZSRR wcieliła zajęte Kresy do Ukraińskiej i Białoruskiej SRR. W latach 1940–1941 NKWD przeprowadziło stąd cztery masowe deportacje obywateli polskich: rodzin osadników i leśników, rodzin jeńców i aresztowanych, uchodźców spod okupacji niemieckiej, w większości Żydów, a w końcu rodzin członków podziemia. W 1945 roku rząd w Warszawie formalnie zrzekł się ziem wschodnich.
1939
1940
- 10 lutego 1940WydarzeniePierwsza deportacja z ziem wschodnich10 lutego 1940 NKWD zaczęło wywozić z Kresów rodziny osadników wojskowych i służby leśnej. Według dokumentów NKWD na północ ZSRR trafiło blisko 140 tys. osób.
- 13 kwietnia 1940WydarzenieDruga deportacja z ziem wschodnich13 kwietnia 1940 NKWD wywiozło z Kresów do Kazachstanu około 61 tys. osób, głównie rodziny jeńców i aresztowanych, mordowanych w tych samych tygodniach.
- 29 czerwca 1940WydarzenieTrzecia deportacja z ziem wschodnichW nocy z 28 na 29 czerwca 1940 NKWD zaczęło trzecią wywózkę z Kresów. Zesłano głównie uchodźców spod okupacji niemieckiej, w większości Żydów.