Okupacja
Kontyngent
W okupowanej Polsce: obowiązkowe dostawy płodów rolnych narzucone wsi przez Niemców. Zboże, mięso i mleko skupowano po zaniżonych cenach, a za niewywiązanie się groziły surowe kary.
W Generalnym Gubernatorstwie kontyngenty wprowadzono w styczniu 1940 roku. Każde gospodarstwo i gmina miały oddać określone ilości zboża, ziemniaków, mięsa, mleka i innych produktów po cenach urzędowych, wielokrotnie niższych od rynkowych; zabroniono też swobodnego uboju zwierząt. W szczytowym okresie, w 1942 roku, kontyngenty sięgały około połowy zbiorów. Zaległości karano grzywnami, konfiskatą, obozem pracy, a nawet śmiercią, a ściągające je policja i żandarmeria urządzały pacyfikacje wsi.
Żywność szła na potrzeby Wehrmachtu i Rzeszy, podczas gdy ludność miast żyła z głodowych przydziałów i czarnego rynku. Polskie podziemie wzywało do sabotowania dostaw, a oddziały partyzanckie niszczyły spisy i magazyny. Podobny system Niemcy narzucili innym okupowanym krajom, m.in. Ukrainie.
Źródła
W kronice
(01)1 tekst używa tego pojęcia.