Generalne Gubernatorstwo

Utworzono je dekretem Hitlera z 12 października 1939 roku, ze stolicą w Krakowie, a nie w Warszawie. Początkowo dzieliło się na cztery dystrykty: krakowski, warszawski, radomski i lubelski; 1 sierpnia 1941 roku dołączono dystrykt Galicja ze Lwowem. Nie było ani częścią Rzeszy, ani państwem – niemieccy prawnicy nazywali je „krajem przyległym”, oddzielonym od Rzeszy granicą celną i policyjną. Policja i SS podlegały formalnie Frankowi, a w praktyce Himmlerowi.

Dla okupanta było rezerwuarem taniej siły roboczej i miejscem, do którego wysiedlano Polaków i Żydów z ziem wcielonych. Polaków pozbawiono szkół średnich i wyższych, prasy i majątku, a łapanki, egzekucje i kontyngenty stały się codziennością. Żydów zamknięto w gettach, a w latach 1942–1943 wymordowano w obozach zagłady akcji „Reinhardt”. Administracja Franka upadła w styczniu 1945 roku, wraz z ofensywą Armii Czerwonej.