TheSecondWar.pl
en
← Szukasz przodka?

Poradnik

Powołani do Wehrmachtu

Przewodnik dla rodzin mężczyzn z ziem wcielonych do Rzeszy: Górnego Śląska, Pomorza i Wielkopolski. Od 1940 roku mieszkańców tych ziem dzielono według niemieckiej listy narodowościowej (Volksliste), a od 1942 roku także grupa III oznaczała obowiązek służby wojskowej. Pobór był w większości przymusowy: odmowa groziła oskarżeniem o dezercję, a rodzinie represjami. Według Ryszarda Kaczmarka w Wehrmachcie służyło ok. pół miliona Polaków, co najmniej 200 tys. z nich zginęło, a ok. 83 tys. zdezerterowało i trafiło do Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Jak szukać

  1. 01Warto zacząć od tego, co zostało w domu: Soldbuchu, nieśmiertelnika (Erkennungsmarke) albo jego numeru, zdjęć w mundurze, listów z poczty polowej z numerem Feldpost, zawiadomienia o śmierci lub zaginięciu. Numer z nieśmiertelnika i numer poczty polowej pozwalają ustalić jednostkę. Potrzebne będą też dokładne dane: imię i nazwisko (także w niemieckiej pisowni), data i miejsce urodzenia.
  2. 02Główne źródło to dawna Deutsche Dienststelle (WASt), od 2019 roku część Bundesarchiv. Wnioski o informacje o żołnierzach Wehrmachtu przyjmuje Abteilung Deutsches Reich w Berlinie-Tegel: trzeba wysłać podpisany wniosek o udostępnienie (Benutzungsantrag) i, jeśli to możliwe, formularz zlecenia kwerendy, skanem e-mailem albo pocztą. Zbiory obejmują m.in. ok. 100 mln meldunków o nieśmiertelnikach, ok. 15 mln meldunków o stratach i kartotekę z ponad 18,5 mln nazwisk. W kartotekach żołnierze z Volkslisty figurują jak Niemcy, dlatego warto podać różne warianty pisowni nazwiska.
  3. 03Jeśli żołnierz zginął, warto sprawdzić internetową wyszukiwarkę grobów Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge (ok. 5,4 mln poległych i zaginionych). Wystarczy imię, nazwisko lub miejsce urodzenia; nie wszystkie miejsca urodzenia są w bazie, więc warto próbować bez nich. Gdy nazwiska nie ma, strona proponuje formularz zapytania.
  4. 04Jeśli żołnierz zaginął na froncie wschodnim albo trafił do niewoli radzieckiej, poszukiwania prowadzi Służba Poszukiwań Niemieckiego Czerwonego Krzyża (DRK-Suchdienst), która korzysta z akt z archiwów byłego ZSRR. Osoby mieszkające poza Niemcami powinny najpierw zwrócić się do Czerwonego Krzyża swojego kraju, w Polsce do Krajowego Biura Informacji i Poszukiwań PCK. Akta jeńców w niewoli zachodnich aliantów (ok. 7 mln dokumentów) ma Bundesarchiv.
  5. 05Wiele osób z Wehrmachtu, zwłaszcza wziętych do niewoli na Zachodzie, wstąpiło potem do Polskich Sił Zbrojnych; po kapitulacji we Włoszech 2 Korpus szybko rósł właśnie dzięki nim. Ich teczki z okresu służby w PSZ ma brytyjskie Ministerstwo Obrony (wniosek przez gov.uk); szczegóły są w przewodniku „Żołnierze Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie”.
  6. 06Kwestionariusze Volkslisty zachowały się częściowo w archiwach państwowych i w IPN. Katalog archiwalny IPN opisuje np. zespół kwestionariuszy DVL z Katowic; zbiory archiwów państwowych przeszukuje się na szukajwarchiwach.gov.pl (zob. przewodnik „Od czego zacząć”). Wpis na listę mówi o decyzji niemieckiego urzędnika, nie o tożsamości człowieka.

Gdzie szukać

Adresy i zakres zbiorów sprawdziliśmy na stronach tych instytucji. Zasady udostępniania mogą się zmieniać: przed wysłaniem zapytania warto zajrzeć na ich aktualną stronę.

Przeczytaj w kronice