Blitzkrieg

Słowo pojawiało się sporadycznie w niemieckiej prasie wojskowej przed wojną, ale upowszechnili je zachodni dziennikarze w czasie kampanii polskiej w 1939 roku, a niemiecka propaganda podchwyciła po zwycięstwie nad Francją w 1940 roku. Opisywało skoncentrowane uderzenie dywizji pancernych i zmotoryzowanych, wspieranych przez lotnictwo, które przełamuje front w jednym miejscu i w głębi okrąża siły przeciwnika.

Wehrmacht nigdy nie przyjął blitzkriegu jako doktryny, a historycy, zwłaszcza Karl-Heinz Frieser, pokazali, że zwycięstwo we Francji wynikało raczej ze śmiałego planu, inicjatywy dowódców i błędów aliantów. W kampanii wrześniowej Niemcy wygrali przede wszystkim dzięki ogromnej przewadze i oskrzydleniu Polski z trzech stron. Na wschodzie wojna błyskawiczna załamała się pod Moskwą w grudniu 1941 roku.