Zagłada

Ludobójstwo

Czyny popełnione w zamiarze zniszczenia w całości lub części grupy narodowej, etnicznej, rasowej lub religijnej. Pojęcie stworzył polski prawnik Rafał Lemkin, a w 1948 roku zdefiniowała je konwencja ONZ.

Słowo genocide, z greckiego genos (ród, plemię) i łacińskiego -cide (zabijanie), polsko-żydowski prawnik Rafał Lemkin ogłosił w 1944 roku w książce o rządach państw Osi w okupowanej Europie, opisując niemiecką politykę wobec podbitych narodów. 9 grudnia 1948 roku Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło Konwencję w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa, obowiązującą od 1951 roku.

Konwencja wymienia pięć rodzajów czynów: zabijanie członków grupy, wyrządzanie im poważnych krzywd fizycznych lub psychicznych, narzucanie warunków życia obliczonych na zniszczenie grupy, zapobieganie urodzeniom i przymusowe przekazywanie dzieci do innej grupy. Rozstrzyga zamiar zniszczenia grupy jako takiej, dlatego kwalifikacja niektórych zbrodni, jak rzeź Woli czy zbrodnia katyńska, bywa przedmiotem sporów. Ludobójstwem były Holokaust i zagłada Romów.