Zagłada

Sonderkommando

W obozach zagłady komando więźniów, głównie Żydów, zmuszanych do pracy przy komorach gazowych i krematoriach. Tak nazywano też specjalne oddziały SS i policji, np. w Einsatzgruppen.

Członków obozowych Sonderkommand wybierano zwykle zaraz po przywiezieniu, bez uprzedzenia, czym mają się zajmować. Wyciągali ciała z komór gazowych, palili zwłoki i sortowali mienie ofiar; samego zabijania dokonywało SS. Jako świadków zbrodni okresowo ich mordowano i zastępowano nowymi. W Birkenau komando liczyło w 1944 roku ponad 900 ludzi. Więźniowie zakopywali przy krematoriach rękopisy opisujące zagładę, a 7 października 1944 roku podjęli bunt i podpalili krematorium IV; zginęło około 450 z nich.

W drugim znaczeniu Sonderkommando to oddział niemiecki do zadań specjalnych, na przykład Sonderkommando 4a z Einsatzgruppe C, które rozstrzeliwało Żydów w Babim Jarze, albo Sonderkommando 1005, które zacierało ślady masowych grobów.

Źródła

W kronice

(24)

24 teksty używają tego pojęcia.