Einsatzgruppen

Działały już w Austrii i Czechach, ale w Polsce, w ramach operacji „Tannenberg”, po raz pierwszy mordowały na masową skalę: według list proskrypcyjnych zabijały inteligencję, duchownych i działaczy, a także Żydów. Dzieliły się na mniejsze Einsatzkommanda i Sonderkommanda. Podlegały Reinhardowi Heydrichowi, od września 1939 roku szefowi Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy (RSHA).

Do napaści na ZSRR w czerwcu 1941 roku utworzono cztery grupy, A, B, C i D, liczące razem około 3 tysięcy ludzi i przydzielone do poszczególnych grup armii. Wspierane przez bataliony policji, oddziały SS, Wehrmacht i miejscowych kolaborantów zamordowały ponad milion ludzi, przede wszystkim Żydów, a także Romów, komunistów i chorych; do największych masakr należał Babi Jar we wrześniu 1941 roku. W procesie przed amerykańskim trybunałem w Norymberdze w latach 1947–1948 sądzono 24 ich dowódców.