Delegatura Rządu na Kraj

Pierwszym Delegatem Rządu został w grudniu 1940 roku Cyryl Ratajski, po nim Jan Piekałkiewicz, aresztowany przez Gestapo w 1943 roku, a następnie Jan Stanisław Jankowski, od 1944 roku wicepremier stojący na czele Krajowej Rady Ministrów. Delegatura miała departamenty odpowiadające przedwojennym ministerstwom – spraw wewnętrznych, informacji i prasy, oświaty, sprawiedliwości, pracy i opieki społecznej i inne – oraz sądy specjalne. Doradzało jej przedstawicielstwo stronnictw politycznych, od 1944 roku Rada Jedności Narodowej. Przy Delegaturze działała Rada Pomocy Żydom „Żegota”.

Delegatura przygotowywała administrację na czas wyzwolenia; w akcji „Burza” jej przedstawiciele mieli ujawniać się wobec Armii Czerwonej. W marcu 1945 roku NKWD podstępnie aresztowało Jankowskiego i innych przywódców podziemia, osądzonych w procesie szesnastu. 1 lipca 1945 roku Delegatura i Rada Jedności Narodowej rozwiązały się.