PKWN

Komitet, nazywany też lubelskim, powstał formalnie na mocy ustawy komunistycznej Krajowej Rady Narodowej z 21 lipca 1944 roku. Jego manifest odczytało 22 lipca radio moskiewskie; propaganda PRL twierdziła, że ogłoszono go w Chełmie, dokąd członkowie komitetu dotarli dopiero 27 lipca. Przewodniczącym był Edward Osóbka-Morawski. Manifest uznawał rząd RP w Londynie za nielegalny i zapowiadał reformę rolną oraz sojusz z ZSRR.

26 lipca PKWN zgodził się na podporządkowanie strefy frontowej dowództwu radzieckiemu, a 27 lipca podpisał tajne porozumienie o granicy wschodniej opartej na linii Curzona. Na zajmowanych terenach jego administracja razem z NKWD rozbrajała i aresztowała żołnierzy AK. Rząd RP w Londynie komitetu nie uznawał, ale w Jałcie mocarstwa zgodziły się, by na bazie wyłonionego z niego Rządu Tymczasowego powstał rząd Polski.