Appeasement

Zwolennicy appeasementu uważali, że część żądań Niemiec wobec ładu wersalskiego jest uzasadniona, a ich spełnienie zapobiegnie nowej wojnie, na którą Wielka Brytania nie była przygotowana. Kolejne kroki Hitlera – remilitaryzacja Nadrenii, Anschluss Austrii – spotykały się tylko z protestami. We wrześniu 1938 roku w Monachium Neville Chamberlain i Édouard Daladier zgodzili się na oddanie Niemcom Sudetów bez udziału Czechosłowacji, a Chamberlain ogłosił w Londynie „pokój dla naszych czasów”.

Po zajęciu przez Niemcy reszty Czech w marcu 1939 roku Londyn porzucił tę politykę i 31 marca udzielił gwarancji Polsce. W debacie norweskiej w maju 1940 roku krytyka appeasementu przyczyniła się do upadku Chamberlaina. Słowo stało się później synonimem ustępowania agresorowi.