Polityka

Mandżukuo

Marionetkowe państwo utworzone przez Japonię w 1932 roku w zajętej Mandżurii, z ostatnim cesarzem Chin Puyi na czele. Rzeczywistą władzę miała w nim japońska Armia Kwantuńska. Upadło w sierpniu 1945.

Po incydencie mukdeńskim z września 1931 roku Armia Kwantuńska zajęła Mandżurię, a 1 marca 1932 roku proklamowano tam formalnie niepodległe Mandżukuo ze stolicą w Changchun, przemianowanym na Xinjing. Na jego czele stanął Puyi, najpierw jako najwyższy zarządca, a od 1934 roku jako cesarz. Administracją, gospodarką i porządkiem rządzili w praktyce japońscy wojskowi i urzędnicy. Liga Narodów, po raporcie komisji Lyttona, odmówiła uznania państwa, a Japonia w 1933 roku opuściła Ligę; Mandżukuo uznały później m.in. Włochy i Niemcy.

Mandżukuo było bazą przemysłową i wojskową Japonii, punktem wyjścia ataku na resztę Chin i terenem napięć z ZSRR. W sierpniu 1945 roku Armia Czerwona rozbiła Armię Kwantuńską, państwo przestało istnieć, a Puyi trafił do niewoli radzieckiej.